Column
Wonen in Nepal
Ik kwam naar Nepal om te wonen en werken, maar ergens tussen de stoffige straten van Kathmandu begon Nepal al snel als thuis te voelen. Door het land en haar bijzondere plekken, maar ook door een vaste groep mensen die onderdeel gingen uitmaken van mijn dagelijkse leven. Ik leerde dat er een groot verschil zit tussen reizen en wonen in het buitenland.
Internationale vrienden
Werken en wonen in het buitenland geeft je de gelegenheid om niet alleen nieuwe ervaringen op te doen, maar ook bijzondere nieuwe contacten op te bouwen (wonen en werken in Cambodja). Zo leerde ik in Nepal een groep Nederlandse expats kennen, allemaal met hetzelfde doel: willen bijdragen in Nepal. Deze onbekende werden vrienden. Vrienden met wie je werkervaringen deelt, spontane uitstapjes maakt, avonden lang praat over het leven en die je opvangen wanneer je ziek bent. Mensen met wie je levenslange herinneringen opbouwt, die veel verder gaan dan alleen het werk waarvoor je oorspronkelijk naar Nepal kwam.
Tekst gaat verder onder de foto’s
Lokale vriendschappen
Net zo betekenisvol waren de vriendschappen die ik opbouwde met de lokale mensen om mij heen. Naast de vriendschappen met mijn lokale collega’s (column: werken in Nepal), bouwde ik ook bijzondere vrienschappen op met mensen die ik in het dagelijks leven ontmoette.
Mensen zoals Suman. Een Nepalese vriendin met wie ik uren kon praten over hoe idealistisch je mag zijn, voordat de realiteit zich ermee gaat bemoeien. Of Ramisch en zijn broer Raju die beide eigenaren waren van een klein papierwinkeltje, honderd meter van mijn woonadres in Kathmandu. Wat begon met elke ochtend zwaaien, monde uit in geregeld thee drinken met elkaar. Met z’n drieeen spraken over alles wat ons dagelijks bezighield, en al snel voelde hun winkel meer als een huiskamer dan als een winkelpand. En dan was er Chandra. Taxichauffeur van beroep die ik leerde kennen terwijl ik doodziek uit de bergen kwam rollen door een voedselvergifteging. Met zorg bracht hij mij die namiddag door de smalle steegjes van Kathmandu thuis. Vanaf dat moment gaf hij mij altijd gebroerdelijk een lift naar huis als hij mij op straat zag lopen, of bracht ik hem koekjes als ik hem op straat zag wachten op nieuwe klanten. Ook sloot ik een vriendschap met Arjun, de vrolijkste fruitverkoper die ik ken en mij standaard bananen of appels toewerpt als ik voorbij fietste. In mijn vrije momenten dronk ik graag met hem kopjes thee, en liet hij mij kennis maken met de lekkerste ‘streetfood’ kraampjes van zijn vrienden.
Tekst gaat verder onder de foto’s
Achter iedereen schuilt een verhaal
Verkopers waar je als toerist vaak snel en onbewust aan voorbij loopt. Verkopers die in India en Nepal door toeristen vaak worden ervaren als opdringerig. Dat sentiment leerde ik het meest van Sangot. Een straatjongetje van zes jaar oud die ik ontmoette terwijl hij tekeningen probeerde te verkopen. Als hij zijn ‘werk’ deed zag je toeristen hem duwend of sissend afwijzen bang om bestolen te worden.
Al snel leerde ik dat achter deze kinderen, hun tekeningen (en vaak hun moeders) vaak een triest verhaal schuilt. Kinderen die door volwassenen worden ingezet om geld te verdienen, buiten moeten slapen als ze niet genoeg verkopen en lijm snuiven om hun zorgen te vergeten. Maar bovenal zag ik een kind opzoek was aandacht en liefde. Als ik Sangot tegenkwam op straat, rende hij altijd lachend op mij af en liepen we samen door de straten terwijl hij vertelde hoe zijn dag verliep. Hoe beter ik Sangot en de verkopers leerde kennen, hoe meer ik besefde dat achter het gedrag dat wij als opdringerig bestempelen, vaak een verlangen naar aandacht, warmte of overleving schuilt. Misschien zijn we als toeristen soms te druk bezig onszelf te beschermen en vergeten we dat achter verkopers (groot én klein) vaak een verhaal schuilt die je pas ziet, wanneer je daar de tijd voor neemt.
Het verschil tussen reizen en wonen
Door een land reizen is iets anders dan in een land wonen en werken (column; werken in Nepal). Reizen laat je de schoonheid van een land zien, maar pas wanneer je ergens langere tijd leeft, leer je langzaam de ziel ervan kennen. Niet via de bezienswaardigheden en de korte gesprekjes die je normaliter tijdens reizen hebt, maar via de repeterende dagelijkse ontmoetingen, de lange gesprekken en kleine rituelen die ongemerkt onderdeel worden van je eigen leven. Misschien is dat uiteindelijk wel het mooiste wat wonen en werken in het buitenland kan doen: dat het je laat beseffen hoeveel betekenis er kan schuilen in iets eenvoudigs als aandacht, gastvrijheid en zorg voor elkaar.
SHARE & SPREAD WISDOM
OOK INTERESSANT
Populair
© All rights reserved Wisdom Lab
Su-Anne van Waes