Misschien is dat wel het meest indrukwekkende aan Normandië. Niet alleen de geschiedenis zelf, maar het besef dat het leven altijd doorgaat. Dat kinderen blijven lachen op stranden waar ooit angst heerste. Dat nieuwe generaties genieten op plekken waar anderen vochten zodat zij in vrijheid kunnen leven. Terwijl ik uitkijk over de stranden realiseer ik me dat deze plekken meer dragen dan alleen zeewater, zand en golven. Ze dragen pijnlijke herinneringen, bloedige offers en stille verhalen. Ze dragen de boodschap om nooit je vrijheid te onderschatten, die anderen ooit voor jou moesten bevechten.