Column
Alles lukt
Het is pure rijkdom om samen met mijn vader en zus al vele rondreizen te hebben gemaakt. Na onze familie rondreis door Sri-Lanka, Jordanië, Cambodja, Marokko en Tanzania maakte we in 2025 ter ere van mijn vader zijn 75 verjaardag met de hele familie een rondreis door Kenia (roadmovie). Nog voordat de reis begon trof ik in de lobby van het eerste hotel een vrouw aan die een inspirerende kijk op het leven had.
In een stille hotel lobby
Mijn blik gleed over de marmeren vloer van de hotellobby, richting de houten receptiebalie. Achter de balie stond een Keniaanse dame in prachtig linnen bedrijfskleding. Toen ik dichterbij kwam om haar iets te vragen, zag ik in mijn ooghoek dat ze vergezeld werd door een andere, al even statige Afrikaanse vrouw — gehuld in eenvoudige, verweerde kleding, zittend op een klein krukje.
Voor haar stond een mand met stukjes suikerriet in plastic zakjes. Haar handen bewogen snel en precies. Eén voor één schilde ze de stengels met een roestig mes dat verrassend scherp was. Terwijl ik met de receptioniste sprak, luisterde ze aandachtig mee, met een kleine glimlach rond haar mond.
Tekst gaat verder onder de foto’s
Ik kijk niet naar de hele mand
Mijn oog viel op de stapel stengels die nog naast haar op de grond lagen in een grote mand. In een poging om contact te maken zei ik: “Wat een werk om dat allemaal te schillen.” Ze keek op, glimlachte en haalde haar schouders op.“Ik kijk niet naar de hele mand,” zei ze. “Alles lukt, als je het in kleine stukjes hakt.” We glimlachten allebei. Haar ogen fonkelden even en verdwenen toen weer achter het alledaagse. Meer ruimte voor een gesprek voelde ik niet en het geluid van ventilator pakte de stilte opnieuw op, terwijl ik hen ondertussen vriendelijk gedag zei en terug naar mijn kamer ging.
Tekst gaat door onder foto’s
Pure veerkracht
Terwijl ik ondertussen mijn haren was bleven haar woorden hangen. Het was geen heldenverhaal. Geen grootse uitspraak. Geen strijdkreet. Maar een vrouw zoals jij en ik, die het leven dragelijk maakt door zich te focussen op de kleine stappen.
We denken vaak dat veerkracht iets heroïsch is. Dat het zich toont in toppen beklimmen of trauma’s overwinnen. Maar ik denk graag aan haar, ter inspiratie voor het alledaagse leven: hoe je moeilijke dagen, een vervelend moment of een grote klus kunt opdelen in draagbare onderdelen zodat het leven leefbaar wordt — stil, onopgemerkt, in de schaduw, op de achtergrond, waar niemand echt kijkt. Dat noem ik pure veerkracht.
SHARE & SPREAD WISDOM
ROADMOVIE
OOK INTERESSANT
Populair
© All rights reserved Wisdom Lab
Su-Anne van Waes